Obojętność – Wszechstronność – Mistrzostwo
Ten Klucz Genowy jest w moim profilu dwa razy, w tym, w najbardziej newralgicznym, bolesnym jego punkcie – Core Wound/Vocation, czyli 'Głęboka Rana/Powołanie’. Dlatego trudno mi było zabrać się za pisanie na jego temat, ale może dziś się uda. Zwłaszcza, że 15 września to dla mnie symboliczna data związana z Talentem, o którym Klucz ten opowiada, i z cierpieniem, które posiadanie 'talentów’ może przynieść do życia. Muszę przy tym zaznaczyć, że słowo 'talent’ to chyba jedno z najbardziej irytujących mnie słów, podobnie jak wszelkie skojarzenia i legendy, które się z 'talentem’ kojarzą. Ale o tym kiedy indziej 😉 Przy opisie 16. Klucza nie uda mi się przed tym słowem uciec, bo w wersji angielskiej co rusz pojawia się talent albo skill albo (cap)ability.
Obojętność
W częstotliwości Cienia, 16. Klucz Genowy nazwany został słowem Obojętność (ang. Indifference). Richard Rudd tak pisze o tym stanie ludzkiej świadomości:
Obojętność to częstotliwość tworzona na tym świecie przez wszystkich, którzy nie robią tego, co tak naprawdę pragnęliby robić. Jedyną przyczyną takiego stanu rzeczy jest strach. Kimkolwiek jesteś, i jakiekolwiek by nie były okoliczności twojego życia, kiedy tylko przekraczasz swój własny strach, wszystkie twoje przyrodzone zdolności stają się dostępne, płyną swobodnie. Aby wydostać się z pola obojętności, trzeba wykonać odważny ruch – zejść głęboko w swój strach, przekroczyć go i w ten sposób wyjść z letargu, który wstrzymuje cię przed zrobieniem ze swojego życia czegoś naprawdę pięknego. (…) Jedynie twoja odwaga i entuzjazm są zdolne przełamać siłę kolektywnego strachu i obojętności.
Richard Rudd, „The Gene Keys. Embracing your higher purpose”, Londyn: Watkins 2015, s. 112.
Dobrze znam tą częstotliwość. Dla mnie Obojętność to strach przed własnym entuzjazmem. Kiedy wiesz, że chcesz coś robić, że potrafisz zrobić to dobrze, ale strach przed uzewnętrznieniem tego powoduje kompletny paraliż i blokadę. Świat zewnętrzny ocenia nas cały czas, na okrągło, pod każdym względem i za wszystko. Nie jest to niczyja wina – ludzki umysł do tego jest stworzony, by porównywać dane i oceniać, a na wzór tego ludzkość stworzyła świat, w którym funkcjonuje. Tylko niestety, jako ludzie, nauczyliśmy się wzajemnie ranić sposobem formułowania naszych ocen, podszytych strachem i brakiem empatii. Najszybszym sposobem na zabicie entuzjazmu (czyli talentu) jest poddanie go ocenie. W tym świetle nasz system edukacji wygląda świetnie, prawda?
Każdy Cień może ukazywać się zarówno w naszym świecie wewnętrznym, jak i zewnętrznym. W tym drugim przypadku Ty sam nie jesteś obojętny na swój talent, jesteś pełen entuzjazmu i lekkości, ale spotykasz się z obojętnością świata. Jesteś zagubiony, bo chcesz dzielić się tym, co masz w sobie najlepsze, a spotykasz się z chłodną, dojmującą Obojętnością. Koło się zamyka. Następnym razem nie podzielisz się swoim talentem. W lęku przed niezrozumieniem, odrzuceniem, złą oceną, obojętnością na coś, co jest dla Ciebie najważniejsze i najpiękniejsze – ukrywasz swój entuzjazm do działania. Skoro i tak nikt tego nie docenia i nie rozumie, to lepiej siedzieć cicho i robić to, co wszyscy.
I w ten sposób, zamiast „robić ze swojego życia coś naprawdę pięknego” siedzimy w biurach od 8 do 17 i cieszymy się z dwutygodniowego urlopu. Co z tego, że nie cieszy nas to, co robimy?
Wszechstronność
Inne tłumaczenia angielskiego Versatility, jak Richard Rudd nazwał częstotliwość Daru 16. Klucza Genowego, to 'wielofunkcyjność’ lub 'wielostronność’. Wszystkie te słowa bardzo mi pasują. Cała ja.
A społeczeństwo na to „Jak jesteś od wszystkiego, to jesteś do niczego”, „Musisz wybrać specjalizację”, „Musisz stać się ekspertem w jednej dziedzinie”, „Musisz wybrać pracę i siedzieć w niej 50 lat do emerytury”. Cudownie. I dziwić się, że człowiek nie chce przyznawać się do własnego entuzjazmu i zdolności do WIELU rzeczy.
Dar wszechstronności to łatwość w podejmowaniu wszelkich działań w sposób umiejętny i lekki mając na uwadze jeden cel – polepszenie bytu ludzkości i służbę Całości. Wszechstronność karmi się dynamiczną energią entuzjazmu – poczuciu, że to, co robisz sprawia ci ogromną przyjemność, a przy okazji ulepsza ludziom życie, a więc [w efekcie] służy Całości. (…) Największą radością osoby Wszechstronnej jest możliwość rozwinięcia własnych skrzydeł tak szeroko, jak to możliwe.
Richard Rudd, „The Gene Keys. Embracing your higher purpose”, Londyn: Watkins 2015, s. 114-115.
Kluczem do zanurzenia się we własnej, naturalnej „wielofunkcyjności” jest zaakceptowanie faktu, że nie musimy identyfikować się z jednym tylko talentem, zdolnością, umiejętnością – wrodzoną, czy nabytą. Mamy prawo zmieniać zainteresowania i uczyć się nowych rzeczy całe życie. Możemy zmieniać się z dnia na dzień. Nie musimy być ciągle tacy sami i robić tego samego, tylko dlatego, że takie są społeczne oczekiwania. Potrzebny jest nowy paradygmat – wszechstronny, holistyczny, wielowymiarowy, swobodny. W tej chwili wszystko wydaje się zbyt wąskie, ciasne, sztywne, ograniczone. Ale w końcu jesteśmy w okresie przejściowym. Wszystko będzie dobrze!
Mistrzostwo
Mistrzostwo to częstotliwość geniuszu, która w cudowny sposób dostępna jest wszystkim ludziom. Znajduje się poza wyrabianiem umiejętności i kształtowaniem talentów. To świadomość, że wszystko jest możliwe. Mistrzostwa możemy posmakować, kiedy rozpuszczają się personalne identyfikacje i oczekiwania i pozwalamy duszy w pełni śpiewać swoją pieśń. Jesteśmy wówczas pustym naczyniem dla Życia.
The Siddhi of Mastery – opis dostępny w profilu hologenetycznym na genekeys.com
Lektury inspirujące do kontemplacji tego klucza:
Rick Rubin – „Akt twórczy”
Sprawdź inne tłumaczenie i interpretację 16. klucza w języku polskim na kanale YT Gene Keys Polska. Szczegóły w języku angielskim znajdziesz w Living Library na stronie Gene Keys , możesz też zerknąć na 64 Doors – stronę, na której prezentowane są obok siebie informacje z systemu Human Design i z Gene Keys. Tutaj prezentuję swoje własne przemyślenia i interpretacje wynikające z mojej bieżącej kontemplacji. – Agata
