Zapytałam dziś przewodników duchowych, jak mogę tworzyć bez wchodzenia w energie rywalizacji? Jak możemy tworzyć swoje życie poza dominującym (ale odchodzącym na całe szczęście!) paradygmatem strachu przed oceną? Najpierw rodziców, potem nauczycieli, znajomych, „rywali”, a – w efekcie – oceną, którą dajemy sobie sami? A ta ostatnia, jak wiecie, może być najbardziej dotkliwa.
Odpowiedź, która przyszła była prosta: Bądź miłością. Bądź radością. Nie miej w sobie energii rywalizacji. Baw się.
I wiecie co, wkurzyła mnie ta odpowiedź! Zirytowałam się tą prostotą, bo ja chcę PRAWDZIWYCH odpowiedzi. Czyli, na przykład, do kogo mam zadzwonić? Dokąd mam iść? Na jaki nowy kurs się zapisać? Czego się nauczyć? Ile to będzie kosztować? Czy stać mnie? Kiedy mam to zrobić, czy już? I w ogóle… co to ma być za odpowiedź, „bądź miłością”?! Sam sobie BĄDŹ miłością, ja mam tu całe życie do zaplanowania, a czas ucieka!
Czujecie, o co mi chodzi? 
Uwielbiam swój Umysł. Jest baaaardzo twórczy, szybki, zwrotny. Ale nie ma pojęcia o moim Życiu! Jak ta zwrotność zabiera się za odpowiedzi na uniwersalne pytania, to… Sami wiecie! Potężne narzędzie, ale zagubione w zewnętrznym oceanie strachu, dopóki nie pozwolimy mu się zrelaksować, dopóki nie ściągniemy z niego tej odpowiedzialności, że (nomen omen) myślimy, że zna odpowiedzi na pytania o nasze życie. Wówczas odtwarza tylko to, co znamy. A znamy głównie strach. Ale za to, kiedy już damy Umysłowi spokój i pozwolimy mu tworzyć coś naprawdę Nowego… Wow!
Oddychaj. Zwolnij swoje myśli z odpowiedzialności. Bądź miłością. Bądź radością. ZANIM zobaczysz ją w zewnętrznym świecie, jak wraca do ciebie z uśmiechem. Baw się.
Takich objawień dzisiaj nam trzeba.
PS. Razem z tą informacją przyszły dwa przekazy melodyczne – aktywacje energetyczne, które zamieszczam poniżej. Odpocznij, oddychaj, posłuchaj. Niech częstotliwość mojego głosu przyniesie Ci ukojenie w takiej formie, w jakiej teraz potrzebujesz! 🙏
